ΑΞΟΝΟΜΕΤΡΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ

Στην αξονομετρική προβολή όπως και στην προβολή με όψεις, οι ακτίνες προβολής είναι κάθετες στο επίπεδο προβολής. Παρ όλα αυτά, οι ακμές, οι επιφάνειες, τα μήκη των πλευρών, οι γωνίες και όλα γενικά τα χαρακτηριστικά του αντικειμένου, διαφοροποιούνται ανάλογα με την κλίση του αντικειμένου σε σχέση με το επίπεδο της προβολής. Έτσι, επειδή μπορεί να είναι άπειρες οι γωνίες της κλίσης ενός αντικειμένου ως προς το επίπεδο προβολής, υπάρχουν αντίστοιχα άπειρες θέσεις αξονομετρικής σχεδίασης. Από όλες αυτές τις αξονομετρικές προβολές, χρησιμοποιούνται τρείς χαρακτηριστικές που είναι η ισομετρική, η διμετρική και η τριμετρική προβολή. Στο παράδειγμα του επομένου σχήματος, ένας κύβος παρουσιάζεται στις τρεις αυτές χαρακτηριστικές μορφές της αξονομετρικής προβολής. Όπως φαίνεται από το σχήμα, οι πλευρές του κύβου παρουσιάζονται διαφορετικά σε κάθε περίπτωση γεγονός που οφείλεται στη γωνία θέασης των πλευρών σε σχέση με το επίπεδο προβολής. Σε αντίθεση με την πλάγια προβολή, στην αξονομετρική προβολή καμμία πλευρά δεν είναι παράλληλη με το επίπεδο προβολής άρα καμμία πλευρά δεν παρουσιάζεται στο πραγματικό της μέγεθος και με την πραγματική της μορφή. Από τις τρείς χαρακτηριστικές αξονομετρικές προβολές η τριμετρική σχεδίαση πρέπει να αποφεύγεται, σύμφωνα με τον κανονισμό ISO 5456-3 του 1996.

 

 

Στην ισομετρική προβολή το αντικείμενο σχεδιάζεται με την ίδια κλίμακα και στους τρεις άξονες ενώ οι γωνίες ανάμεσα στους αξονομετρικούς άξονες είναι ίσες με 120. Στο επόμενο σχήμα παρουσιάζεται ένα παράδειγμα σχεδίασης σε ισομετρική προβολή ενός αντικειμένου. Η σχεδίαση αυτή μπορεί να υποβοηθείται από αντίστοιχο κάναβο όπως φαίνεται στο σχήμα ή από ειδικά στένσιλ που περιλαμβάνουν κυρίως ελλείψεις που αντιστοιχούν σε κύκλους σε ισομετρική προβολή.

 

 

Στη διμετρική προβολή χρησιμοποιούνται επίσης τρεις αξονομετρικοί άξονες αλλά μόνο δύο από αυτούς σχηματίζουν ίσες γωνίες με το επίπεδο προβολής (συνήθως 110) ενώ ο τρίτος άξονας μπορεί να σχηματίζει με το επίπεδο αυτό μεγαλύτερη (συνήθως 140) αλλά και μικρότερη γωνία. Γενικά στη διμετρική προβολή επιλέγεται ο ένας από τους τρεις άξονες να προβάλλεται κατακόρυφος. Όπως και στην ισομετρική προβολή έτσι και στη διμετρική προβολή η επιλογή κάθε φορά της θέσης τοποθέτησης των αξόνων και άρα της επιθυμητής θέασης του αντικειμένου που σχεδιάζεται, εξαρτάται από το σχήμα του αντικειμένου και την πλευρά από την οποία επιθυμείται να εμφανιστεί η μορφή του. Στο επόμενο σχήμα παρουσιάζεται παράδειγμα αντικειμένου σε διμετρική προβολή. Όπως και στην περίπτωση της ισομετρικής προβολής μπορεί να χρησιμοποιηθεί βοηθητικός κάναβος με γραμμές στις γωνίες 7 και 42.

 

 

Η προοπτική σχεδίαση διαφέρει από την πλάγια και την αξονομετρική προβολή στο ότι πλησιάζει πολύ περισσότερο σε αυτό που πραγματικά βλέπει το ανθρώπινο μάτι. Αυτό συμβαίνει γιατί ενώ στις προβολές αυτές θεωρείται ότι ο παρατηρητής βρίσκεται σε άπειρη απόσταση στην προοπτική προβολή ο παρατηρητής βρίσκεται κοντά στο αντικείμενο. Στην προοπτική σχεδίαση υπάρχουν τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά: η θέση του παρατηρητή, το αντικείμενο το οποίο προβάλλεται, το επίπεδο προβολής και τέλος οι ακτίνες προβολής που σχεδιάζονται από τη θέση του παρατηρητή προς όλα τα σημεία του αντικειμένου. Το προοπτικό σχέδιο προκύπτει από τις τομές των ακτίνων προβολής με το επίπεδο προβολής. Η τομή αυτή διαφοροποιείται σε σχέση με την απόσταση του αντικειμένου από τον παρατηρητή όταν το επίπεδο προβολής είναι σταθερό. Στο επόμενο σχήμα παρουσιάζεται ένα αντικείμενο όπως αυτό έχει σχεδιαστεί προοπτικά χρησιμοποιώντας ένα, δύο και τρία σημεία προβολής.

 

 

 

 

προηγούμενο μάθημα

προς ασκήσεις

         
  ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ 2010